Πριν από λίγο, έληξε η διαδικτυακή "Επιστημονική Αρχαιολογική Διημερίδα" που οργάνωσε το "ΑΠΘ" σε συνεργασία με την "Εφορία Αρχαιοτήτων Χαλκιδικής και Αγίου Όρους", προς τιμήν του συνταξιούχου διδάκτορος αρχαιολόγου και φιλτάτου Ιωακείμ Παπάγγελου, δεν μπορώ να πω πως είχε μεγάλη οργανωτική επιτυχία, αφού αυτοί που διαχειρίστηκαν τις "αποβάθρες" του διαδικτύου, μάλλον, αν και πανεπιστημιακοί, πρέπει να είχαν μαύρα μεσάνυχτα περί αυτού, έστω και έτσι, όμως, είχε επιτυχία, αν λάβει κανείς υπόψιν του ότι οι μετέχοντες σε όλες τις συνεδριάσεις, και τις δυο μέρες, χθες Σάββατο και σήμερα Κυριακή, προσέγγιζαν πάντοτε το νούμερο "100"! Κάτι που δεν συμβαίνει ούτε στις ζώσες αυτές εκδηλώσεις.
Οι ανακοινώσεις που παρουσιάστηκαν πέραν ολίγων, μετρημένων στα δάχτυλα του ενός χεριού, καλών, όλες οι άλλες κινήθηκαν και κάτω του μετρίου... Κάποιοι κύριοι και κυρίες έπρεπε κάτι να πουν και το είπαν... Δεν υπήρχε ούτε μία, μα ούτε μία, ανακοίνωση με θέμα την "Κλασική Χαλκιδική" (η Εφορία μας λέγεται "Εφορία Αρχαιοτήτων Χαλκιδικής και (όχι μόνον) Αγίου Όρους"... Παρεμπιπτόντως, εξακολουθεί να κατοικοεδρεύει αυτή η "κυρία" σε πολυκατοικία της Πλατείας Ιπποδρομίου στη Θεσσαλονίκη; Κατά τα άλλα, είναι Χαλκιδικής!... Εριστικός και αιχμηρός ο καλόγερος εισηγητής της Σιμωνόπετρας "για τα περιουσιακά στοιχεία" των μοναστηριών του Όρους...
[Σ.σ.: τα καλογέρικα μοναστήρια του Άθω, διεκδικούν σήμερα στα Ελληνικά δικαστήρια ως ιδιοκτησία όλα τα κτηματολόγια των προσφυγικών χωριών της Χαλκιδικής, αλλά και όπου αλλού υπήρχαν μετόχια]
Να θυμηθώ εδώ ότι, ο Ιωακείμ Παπάγγελος, αν και υπηρεσιακός παράγων, δεύτερος στην ιεραρχία της "10ης Εφορίας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων Χαλκιδικής", ήταν για 8 χρόνια "περσόνα νον γκράτα" στον Άθω (ναι, αυτός που λιβάνιζαν άπαντες δυο μέρες), και ξέρετε γιατί; Γιατί είχε κάνει ολόκληρη μελέτη εμπεριστατωμένη υπηρεσιακή προς την Ελληνική Πολιτεία, το άθλιο αυτό Ελληνικό κράτος που τρώει τον εαυτό του καθημερινώς, να ανοίξει η χερσόνησος του Άθω σε όλο τον κόσμο, το περιβόητο "άβατο" των θηλυκών υπάρξεων είναι μία μπούρδα, και βασίζεται σε έναν πανάθλιο νόμο του 1929, δεν έχει καμιά, απολύτως, αρχαιότητα, να γίνει ένας αυτοκινητόδρομος από τον Πρόβλακα (Ν. Ρόδα) μέχρι το νοτιότερο άκρο της Ακτής, με καθέτους προσβάσιμους δρόμους προς τα μοναστήρια, τα μοναστήρια, τα οποία σχεδόν όλα είναι παραλιακά, να περιοριστούν στα περιχαρακωμένα... κάστρα τους, γιατί το "Όρος" (και ποτέ άγιον), δεν είναι κράτος εν κράτει, αλλά καθαρή Ελληνική ε-πι-κρά-τει-α!
Κάτι που όταν ακούν οι "α(γ)ριορίτες" καλόγεροι, βγάζουν την μπέμπελη ή τα κακά σπυριά!
Στο χρονικό αυτό διάστημα, για τα 8 αυτά χρόνια που ο αγαπητός και φίλτατος Ιωακείμ δεν μπορούσε να πάει στον Άθω, δεν μπορούσε να εκτελέσει τα υπηρεσιακά, αλλά και επιστημονικά του καθήκοντα, εκεί πήγαινε μόνον ο Γιάννης ο Ταυλάκης (Προϊστάμενος της υπηρεσίας), και για λογαριασμό του Μάκη ο υπογράφον, αν και όποτε το ήθελε αυτός!
Η απαγόρευση αυτή ήρθε εντελώς αυθαίρετα και κεραυνός εν αιθρία από τη Μονή Βατοπαιδίου και τον σατανικό ηγούμενο Εφραίμ, τον διαολο-Αρσένη -τους ξέρετε αυτούς τους σατανάδες από τα δικαστικά και αστυνομικά Δελτία- προς μεγάλη μας έκπληξη και των δυο, του Ιωακείμ και εμού, αλλά αυτό θα μας δοθεί άλλη ευκαιρία να το κουβεντιάσουμε, ενώ για τον Γιάννη τον Ταυλάκη, θα σας παρουσιάσω εν ευθέτω χρόνω, όταν και πάλι οι περιστάσεις το απαιτήσουν, την συνέντευξη που μου έδωσε στην Εφημερίδα "Χάος", για το διαβόητο "ΚΕΔΑΚ" στο υπο-Υπουργείο "ΜΑ-ΘΡΑ" της Θεσσαλονίκης!
Σ' όλη την ημερίδα κάηκε πολύ... λιβάνι (χριστιανικές και ορθόδοξες ανακοινώσεις, ΟΛΕΣ), παρουσιάστηκε πολύ "Εικόνισμα" και "Ορθή Δόξα"... κοκαλάκια της νυχτερίδος, από όλους σχεδόν τους εισηγητές, είχε πλάκα που μια κυρία της οργανωτικής επιτροπής αποκαλούσε συνέχεια τον Σιμωνοπετρίτη καλόγερο "πατέρα" (ως γνωστόν οι καλόγεροι στο Όρος δεν προσφωνούνται "πατέρες" αλλά "γέροντες", και οι νέοι "αδελφοί" -τώρα, αν μπερδευτεί η γλώσσα σας και "αδερφές", μη σκιάζεστε, διόλου δεν θα λαθέψει- και όλο γενικώς το κλίμα δυο μέρες, το μόνο που δεν έγινε στο τέλος, ήταν να... απαγγελθεί και "Ο Ακάθιστος Ύμνος"!
Στο διάλογο που έτρεχε δεξιά της οθόνης, το γνωστό "τσατάρισμα" για τους πληκτρολογιοφάγους των υπολογιστών, έστειλα το ακόλουθο σχόλιο που βλέπετε να δημοσιεύω εδώ φωτογραφία, και επειδή ήμουν απολύτως σίγουρος ότι θα το κατέβαζαν (οι διοργανωτές), όπερ και έγινε, πρόλαβα όμως και το αποθήκευσα, σας το δίνω εδώ παρθένο και ως συνετάχθη, χωρίς καμία παρεμβολή και χωρίς κανένα ρετουσάρισμα!
Κατά τα άλλα, πολύ σωστά έγινε αυτή η Διημερίδα προς τιμήν του φιλτάτου και αγαπητού μου Ιωακείμ Παπάγγελου, το άξιζε, γιατί είναι αυτός που έκανε γνωστή την αρχαιολογική Χαλκιδική στο πανελλήνιο αλλά και εκτός συνόρων, αρθρογραφώντας και δημοσιεύοντας εκατοντάδες, ή και χιλιάδες άρθρα, σε περιοδικά εφημερίδες, άλλα βιβλία, εκδόσεις πανεπιστημιακές, όσο και λογοτεχνικές, για πάνω από 55 χρόνια! Μισόν αιώνα! (Μεγαλώσαμε, πράγματι, Μάκη).
Ευοί ευάν φίλε, το ξέρω ότι πέρα από τα ξωκλήσια και τις "εικονίτσες", κλείνεις πολύ περισσότερο πονηρά το μάτι και στους αρχαίους μας, να είσαι καλά, γερός δυνατός, και να προσφέρεις πάντα!
Ευοί ευάν και σε σας αδέρφια, αναγνώστες και φίλους, που παρακολουθείτε αυτήν την σελίδα...