ΕΡΤ, 3ο ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Ο ΥΜΝΟΣ ΤΟΥ ΚΑΡΕΚΛΟΚΕΝΤΑΥΡΟΥ

Φαντάσου έναν καρεκλοκένταυρο με αποκολλημένα τα πισινά του, να έρπει προς το νέο του αξίωμα. Μοιάζει με αλλόκοτο μαλάκιο, αηδιαστικά απροστάτευτο και εμετικά θλιβερό. Την ώρα που πανικόσυρτο, σπεύδει να οχυρωθεί στο νέο του κέλυφος. Ίσως, γι' αυτό και κανένας από τους γυμνόποδες αδελφούς μου, δεν το πατάει. Τόσο πολύ το σιχαίνονται.

Κώστας Ι. Γιαλίνης

*/*

"Θεός μας η Ελλάς, και Θρησκεία μας ο Ελληνικός Πολιτισμός - Ελλάς, Εσαεί" - "Χάος ήσουν και Χάος θα γίνεις" . (Αργ. Δαγκ.)

ΤΑΙΝΙΕΣ ΕΔΩ: www.youtube.com/user/TileorasisDagkilas

*/*


ΠΡΟΣΟΧΗ!.. ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΜΑΣ ΣΤΕΛΝΟΥΝ ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ ΠΡΟΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ...

Οι ιστοσελίδες μας ΔΕΝ δημοσιεύουν Δ.Τ. γραμμένα δίγλωσσα, ήτοι: Ελληνικά ανακατεμένα με Αγγλικούρες, Γερμανικούρες, Γαλλικούρες, υποψιαζόμαστε σε λίγο θα μας στέλνουν και Κινεζικούρες! Συντάσσετε τα Δ.Τ. σας σε αμιγή Ελληνική γλώσσα, δεκτά γίνονται μόνον τα ακρωνύμια σε Λατινικό αλφάβητο, ή φράσεις γνήσιες, ατόφιες της Λατινικής γραφής. Οι ιστοσελίδες μας ΔΕΝ αναγνωρίζουν κανένα άλλο αλφάβητο, πέραν του Ελληνικού και Λατινικού.

ΕΠΙΚΑΙΡΟ ΟΣΟ ΠΟΤΕ ΑΛΛΟΤΕ

Ω παίδες Ελλήνων ίτε / Ελευθερούτε Πατρίδα / ελευθερούτε δε παίδας, γυναίκας / Θεών τε Πατρώων έδη / θήκας τε προγόνων / νυν υπέρ πάντων αγών. Πέρσαι, Αισχύλος.

ΟΙ ΠΛΕΊΣΤΟΙ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΏΝ ΤΗΣ ΕΛΛΆΔΟΣ ΑΠΌ “’74” ΚΑΙ ΜΕΤΆ ΕΊΝΑΙ ΛΙΠΟΤΆΚΤΕΣ, ΑΝΥΠΌΤΑΚΤΟΙ ΚΑΙ ΡΙΨΆΣΠΙΔΕΣ!

Τετάρτη 19 Οκτωβρίου 2016

ΤΕΛΕΤΗ ΛΗΞΕΩΣ ΣΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΧΑΛΚΙΔΟΣ

Το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Χαλκίδος, έχει μία ιδιαιτερότητα και ομορφιά που το κάνει πάρα πολύ αξιόλογο. Είναι ένα Φεστιβάλ Τεκμηριώσεως μόνον για Ελληνικά έργα, και σχεδόν, προβάλει το σύνολο των έργων αυτών που γυρίζουν οι Έλληνες σκηνοθέτες και παραγωγοί, μικροί και μεγάλοι. (Το “μικροί” και το “μεγάλοι”, αφορά σχολαστικά το κόστος των παραγωγών και όχι άλλη αξία).
Η Ελληνική γλώσσα, τα τελευταία χρόνια ραγδαίως και με ασταμάτητη ροή, βάλλεται, κυλάει την κατηφόρα, το βάραθρο, την απαξίωση, κυρίως στον καλλιτεχνικό χώρο και τον χώρο των ΜΜΕ. Ηλεκτρονικών και εντύπων.

Φέτος στο Φεστιβάλ Χαλκίδος έκαναν την εμφάνισή τους ντοκιμαντέρ με ξενικούρικους τίτλους (το γράφουμε έτσι, όσο πιο υποτιμητικά, και όσο πιο εξευτελιστικά μπορούμε), οι οποίες το μόνο που καταφέρνουν, είναι να προξενούν την δυσφορία και την αγανάκτησή των Ελλήνων θεατών, για την βάρβαρη και χυδαία αυτή περιφρόνηση της γλώσσας μας.
Όλα τα κινηματογραφικά έργα που πηγαίνουν στα ξένα Φεστιβάλ Κινηματογράφου, ΟΛΑ, πηγαίνουν με ξενικούς αρλουμποφράγκικους τίτλους. Ενώ υπάρχει ρητά και κατηγορηματικά στις αιτήσεις των ενδιαφερομένων από τα Φεστιβάλ, η απαίτηση του πρωτοτύπου τίτλου. Δηλαδή, του τίτλου του έργου στη γλώσσα της χώρας παραγωγής.
Βεβαίως, αυτοί οι ξιπασμένοι και ξενολάγνοι Έλληνες σκηνοθέτες και παραγωγοί, το μόνο που καταφέρνουν μ’ αυτό είναι τον γέλωτα πίσω από την πλάτη τους των παραγόντων των ξένων φεστιβάλ, και την αποχή, το πιο οδυνηρό, από τις κινηματογραφικές αίθουσες του γηγενούς κοινού.
Προτείνουμε στην οργανωτική επιτροπή του Φεστιβάλ Χαλκίδος, αφού είναι ένα καθαρότατο ελληνικό φεστιβάλ ντοκιμαντέρ, από του χρόνου, να ΜΗΝ δεχθεί καμία ταινία σκηνοθέτου ή παραγωγού, που δεν έχει ελληνικό τίτλο, ή το ελάχιστον, μεταφρασμένο, ελληνοποιημένο.
Πριν λίγα χρόνια στο Φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, Ινδός ή Πέρσης, αν δεν κάνω λάθος, Σκηνοθέτης, απαίτησε να αποδώσουμε στην γλώσσα του τον τίτλο της ταινίας του, γιατί καταστρέφαμε -λέει- την έννοιά του!
Φυσικά, όλη η αίθουσα γέλασε ψιθυριστά, και δεν τον έδωσε καμιά σημασία! Κι αυτό υποθέτουμε, ότι η πλειοψηφία εκεί, των συναδέλφων δημοσιογράφων το έκανε, γιατί κάποιος ξένος, μας έθιξε τα αυτονόητα! Είμαστε σίγουροι, πως αν αυτός ήταν κάποιος Έλληνας που θα μας συνέστηνε να γράψουμε τον τίτλο της ταινίας του στα αρλουμποφράγκικα, θα τον... χειροκροτούσαν ΟΛΟΙ!
Έτσι είμαστε εμείς οι Έλληνες. Εμείς, μπορούμε να κατακρεουργούμε τον πολιτισμό μας, την ιστορία μας, τις ιδέες μας, τα ιδανικά μας. Όταν το κάνουν οι ξένοι, τότε μας πιάνει το... φιλότιμο και η περηφάνια!
Σε μια άλλη δε, μνημειώδη συνέντευξη τύπου στο ίδιο φεστιβάλ του Αλεξάντερ Πέιν και του Φαίδωνα Παπαμιχαήλ, δυο ελληνογιάνκηδες γκρίνγκο με μεταγραφή (σ.σ. είναι λάθος η γραφή Ελληνοαμερικανός ή Αμερικανός για τους πολίτες των ΗΠΑ. Αμερικανός είναι κάθε κάτοικος της ηπείρου Αμερικής. Οι κάτοικοι των ΗΠΑ είναι “Γιάνκης”, ή καλύτερα “Γκρίνγκο” που τους αποκαλούν οι Μεξικάνοι), η συνέντευξη εκτυλίχθηκε σε απόλυτη κουβεντούλα χαράς μεταξύ τους στα εγγλέζικα, που κάποιοι φώναξαν από κάτω αγανακτισμένοι... Ρεεε!.. Θα πείτε και κάνα ελληνικό να καταλάβουμε κι εμείς; Ή να σηκωθούμε να φύγουμε;



-*********-

Το 10ο Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκιμαντέρ-Ντοκφέστ ολοκληρώθηκε την Κυριακή 16 Οκτωβρίου. Και ήταν ομολογουμένως, πολύ καλύτερο από πέρυσι. 

Η Τελετή Λήξης πραγματοποιήθηκε στις 20:00 στο Αμφιθέατρο Μεγάρου της Περιφερειακής Ενότητας Ευβοίας. Την Τελετή Λήξης  του 10ου Φεστιβάλ παρουσίασαν οι ηθοποιοί Γιάννης Δρακόπουλος και Βασιλική Τρουφάκου. 
Στην τελετή παρευρέθηκαν ο πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών κύριος Χάρης Παπαδόπουλος, ο κινηματογραφιστής κύριος Νίκος Καβουκίδης, ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου κύριος Ανδρέας Τύρος, ο συγγραφέας κύριος Μήτσος Κασόλας, ο Διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου κύριος Στάθης Λιβαθινός , ο ιστορικός κινηματογράφου κύριος Γιάννης Σολδάτος, ο ποιητής κύριος Γιώργος Κακουλίδης, ο σκηνοθέτης κύριος Νίκος Παπαθανασίου, ο συγγραφέας κύριος Δημήτρης Παπαχρήστος, και οι σκηνοθέτες κύριοι Νίκος Αλευράς και Λεωνίδας Βαρδαρός.
Η Τελετή Λήξης ήταν αφιερωμένη στο Νίκο Παναγιωτόπουλο. Ο Νίκος Παναγιωτόπουλος σφράγισε με το έργο του την πορεία του σύγχρονου Ελληνικού κινηματογράφου, με μια πλούσια παρακαταθήκη 19 ταινιών μεγάλου μήκους. Πνεύμα ανήσυχο και αντισυμβατικό, υπήρξε ένας από τις σημαντικότερους δημιουργούς του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου.
Για το έργο του γνωστού σκηνοθέτη μίλησαν ο ιστορικός κινηματογράφου Γιάννης Σολδάτος και ο διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου Στάθης Λιβαθινός. 

Φέτος οι ταινίες κρίθηκαν από δύο επιτροπές. Την Κριτική Επιτροπή Ταινιών Μεγάλου Μήκους αποτελούσαν οι Κώστας Βρεττάκος (Σκηνοθέτης), Δέσποινα Μουζάκη (Παραγωγός), Μιχάλης Γρηγορίου (Συνθέτης), Ροδόλφος Μορώνης (Δημοσιογράφος) και Παναγιώτης Θεοφανόπουλος. Η Κριτική Επιτροπή Ταινιών Μικρού Μήκους  αποτελούνταν από τους Θεόδωρο Μαραγκό (Σκηνοθέτης), Δημήτρη Αρβανίτη (Γραφίστας) και Λιλέτ Μπόταση (Παραγωγός).
Οι επιτροπές απένειμαν συνολικά 10 Τιμητικές Διακρίσεις και 13 Βραβεία μεταξύ των οποίων και το νεοσύστατο Βραβείο Πρεμιέρας το οποίο αφορά τις ταινίες που κάνουν την επίσημη πρώτη τους προβολή στο Φεστιβάλ.

Το Φεστιβάλ απένειμε τα εξής βραβεία στις παρακάτω κατηγορίες:
1ο Βραβείο Ταινίας Ντοκιμαντέρ Μεγάλου Μήκους
Στο σκηνοθέτη Άρη Χατζηστεφάνου για την ταινία (αρλουμποφράγκικος τίτλος).
2ο Βραβείο Ταινίας Ντοκιμαντέρ Μεγάλου Μήκους
Στη σκηνοθέτη Sadrine Dumas για την ταινία «Νόστος».
3ο Βραβείο Ταινίας Ντοκιμαντέρ Μεγάλου Μήκους
Στo σκηνοθέτη Απόστολο Καρακάση για την ταινία «Επόμενος Σταθμός:Ουτοπία».

1ο Βραβείο Ταινίας Ντοκιμαντέρ Μικρού Μήκους
Στο σκηνοθέτη Δημήτρη Αλχατζίδη για την ταινία του «Το δέντρο που ονειρεύτηκα».
2ο Βραβείο Ταινίας Ντοκιμαντέρ Μικρού Μήκους
Στο σκηνοθέτη Χάρη Ραφτόγιαννη για την ταινία
(αρλουμποφράγκικος τίτλος).
3ο Βραβείο Ταινίας Ντοκιμαντέρ Μικρού Μήκους
Στη σκηνοθέτη Ιρίνα Μπόϊκο για την ταινία «Μακροβούτι».
Βραβείο Σκηνοθεσίας
Στο σκηνοθέτη Δημήτρη Κουτσιαμπασάκο για την ταινία «Σιωπηλός Μάρτυρας».
Βραβείο Μοντάζ
Στο Ξενοφώντα Βαρδαρό για την ταινία του Λεωνίδα Βαρδαρού  «Οι Έλληνες στους πολέμους του άνθρακα ».

Βραβείο Φωτογραφίας
Στο Στέλιο Αποστολόπουλο για τη ταινία της Σαντρίν Δούμα «Νόστος ».

Βραβείο Ήχου
Στο Χρόνη Τσιχλάκη για την ταινία του Νίκου Μεγγρέλη  «Ως εδώ».

Βραβείο Μουσικής
Στο συνθέτη Βαγγέλη Φάμπα για τη ταινία του Δημήτρη Κουτσιαμπασάκου «Σιωπηλός Μάρτυρας».

Βραβείο «Γιώργος Κολόζης»
Στο σκηνοθέτη Όμηρο Ευαγγελινό για την ταινία του
(αρλουμποφράγκικος τίτλος).

Βραβείο Π.Ε.Κ.Κ
Στη σκηνοθέτη Σαντρίν Δούμα για την ταινία της «Νόστος»

Βραβείο Πρεμιέρας
Στον σκηνοθέτη Πάνο Κέκα για την ταινία του «Αιωνιότης»

Τιμητικές Διακρίσεις Μεγάλου Μήκους
·         Στο σκηνοθέτη Τάκη Μπαρδάκο για την ταινία του «Η Αθήνα από κάτω»
·         Στη σκηνοθέτη Μαριάννα Οικονόμου για την ταινία της «Ο πιο μακρύς δρόμος»
·         Στη σκηνοθέτη Λυδία Κώνστα για την ταινία της «Το Φως Πυκνώνει»
·         Στο σκηνοθέτη Κωνσταντίνο Πατσαλίδη για την ταινία του «Πολυαγαπημένες Μέρες»

Τιμητικές Διακρίσεις Μικρού Μήκους
·         Στο σκηνοθέτη Δημήτρη Πανέλη για την ταινία του «ιστορίες σε αναμονή»
·         Στο σκηνοθέτη Βύρωνα Ντόλα για την ταινία του «Γιαννούλης Χαλεπάς :Το πορτραίτο ενός γλύπτη»
·         Στη σκηνοθέτη Πέτρα Τερζή για την ταινία της «Βρώμικα Τριαντάφυλλα»
·         Στο σκηνοθέτη Στέλιο Οικονομίδη για την ταινία του «Αυτοκρατορία»
·         Στο σκηνοθέτη Νίκο Μεζερίδη για την ταινία του «Το χωριό που νίκησε το θάνατο»
·         Στο συνθέτη Βασίλη Ιωαννιδη για την ταινία του Δημήτρη Αλχατζίδη «Το δέντρο που ονειρεύτηκα»